1/3 af Oktober
(17 október)
Afmæli Eugeniu: Enn eitt af þessum 18 ára afmælum hérna sem er svakalegt mál! Hvert einasta afmæli er eins og sweet 16 á MTV og krakkarnir eru að leigja hótel fyrir veislurnar sínar, fá bíla í afmælisgjöf & ég veit ekki hvað og hvað! Highlightið á kvöldinu var samt án efa þegar ég sat þarna í rólegheitum og allt í einu byrjaði tónlist á fullu og allir fóru í kóngalínu, ég joinaði hana þótt ég vissi ekkert hvað ég væri að gera og hún endaði útá miðju dansgólfi þar sem allir fóru á „sinn stað" og byrjuðu að dansa! & þá er ég ekki að meina svona dans eins og á Íslandi þar sem enginn veit hvað þau eru að gera... neei þetta var bara eins og í highschool musical og allir vissu hvað þeir áttu að gera og hvað kæmi næst. Mér leið eins og algjöru fífli standandi þarna útá miðju gólfi!
(19,20,21 & 22 október)
Intercultura six week camp: Ég var vakin eeldsnemma um morgunin til að keyra til Bernalda þar sem Sofía frá Finnlandi býr. Var komin til hennar eitthvað um 8 um morgunin og var með henni allan dagin þangað til eitthver AFS kona kom & sótti okkur og skutlaði okkur til Castellaneta, pinkulítill sumarbær eitthverstaðar lengst þar sem hálfum bænum er bara lokað á veturna því það tekur því ekki að hafa neitt opið þegar engir túristar eru!, samt allt svo ótrúlega flott, gamlar rústir og allt svona ekta ítalskt :D Vorum síðan líka á 4 eða 5 stjörnu hóteli sem mér fannst ekkert svo slæmt.. Hitti síðan Unni þar eftir 2 mánaða fjarveru og fór næstum að grenja þegar ég sá hana ég varð svo spennt! Hefði Guðrún verið líka hefði þetta ekki getað verið meira fullkomið! Gat samt varla talað íslensku fyrst og við lentum ótrúlega oft í því að tala saman í hálftíma og fatta síðan allt í einu að við værum að tala á ensku.
Annars voru allir dagarnir voðalega svipaðir; morgunmaturin var borðaður ( allir nema ég & Unnur því við sváfum undantekningarlaust yfir okkur!) svo voru fundir, viðtöl, leikir og kynningar útí eitt alla daga og á kvöldin var alltaf eitthver svo skemmtilegur að bjóða öllum inní sitt herbergi í smá „partý" við hittum aftur fullt af krökkum sem við höfðum kynnst í Rome og kynntumst nýjum frá ótrúlegustu löndum sem ég vissi ekki einu sinni að væru til! Síðan inná milli voru landakynningar & talent show og ég hefði getað svarið fyrir það að megintilgangur campsins væri að láta okkur fá heimþrá, þau hættu ekki að tala um hvað þetta væri erfitt, hvað við værum LANGT frá öllum sem við þekktum og elskuðum og blablabla svo ég var frekar sátt að fara aftur „heim" þótt það væri hundleiðinlegt að kveðja alla aftur.
Hópurin minn í að sýna dans á talent showinu 
Sunny frá HongKong, ein yndislegasta stelpa sem til eeeer!
Random hópur af krökkunum 
Krakkarnir frá Tailandi (fyrir utan þessa í miðjuni auðvitað)
Talent showið hjá HongKong & Kína
Partur af hópnum í mínu fylki <3
Mánuđur! <3
Jæææja, það er komið meira en einn mánuður og ég er bara búin að blogga 2x, held það sé ekki nógu gott svo ég ætla að skella einu inn.
Málið er bara það að því lengur sem líður að ég bloggi, því meira skeður og því meira fresta ég því að blogga því ég veit ekki hvar ég á að byrja.
Núna er komin mánuður síðan ég lenti í Rome og alveg fullt búið að gerast. En samt er ég ekki viss hvort mér líði eins og ég sé búin að vera hérna stutt eða lengi. Mikið búið að gerast svo ég gæti alveg eins verið búin að vera hérna í ár en samt finnst mér eins og ég sé bara búin að vera frá íslandi í svona 2 vikur max.
Undanfarnir dagar er búnir að vera endalausir að líða og ef ég vissi ekki betur þá myndi ég geta svarið það að sólahringurin hérna er að minnsta kosti 50 klukkutímar! Sama hvað ég reyni að dunda mér við mikið á einum degi, klukkan er aldrei neit búin að líða!
Ítölskutímarnir mínir eru 3x í viku (mán, mið, fös) og þótt mér sé farið að líka betur við kennaran þá er þetta mál ekkert ennþá komið í eitthvað uppáhald hjá mér, það eru engar reglur fyrir neitt, og ef það eru reglur þá er allt óreglulegt svo reglurnar gilda ekki fyrir það. Þetta á víst allt að koma smám saman en ég hef enga þolinmæði í það.
Þegar ég kom hingað var allt svo nýtt og spennandi og á hverjum degi sá ég eitthvað alveg glænýtt sem ég gat ekki hætt að hugsa um. Núna er þetta aðeins búið að breytast og lífið er orðið meira hversdagslegt = mér er farið að leiðast! Svoo ég ætla að fara að finna mér eitthvað til að dunda mér við dagsdaglega.
Ég las í blogginu hjá Guðrúni að hún hafði farið út að labba og mér fannst það svo góð hugmynd að ég ákvað að herma, er hingaðtil búin að gera það 2x og tók fullt af myndum útaf ég var að sjá nýja staði í bænum og allt eitthvað svo flott og spennandi.
Eftir löbbin mín finnst mér þessi bær alltaf meira og meira flottur. Allt eins og í bíómyndunum þar sem húsin eru samanþjöppuð, fólk hengir þvottin sinn út fyrir gluggana, allt í bogum og göturnar minni en einstefnugöturnar heima á Íslandi.
Að fara í bíl hérna er ekki eitthvað sem þú gerir nema þú viljir eiga þá hættu að deyja. Fólkið keyrir vægast sagt eins og brjálæðingar og mig langar oft að hringja heim og segja öllum að ég elski þau því ég er svo viss um að ég sé að lifa mínar síðustu mínútur. Var í bíl um dagin þar sem hann fór uppí 160 takk fyrir, ég hef ekki og mun aldrei venjast þessum hraða takk fyrir!
ALLIR! Bæði í skólanum og bara bænum mínum yfirhöfuð vita hver ég er! Rosalega skrýtið að hvert sem ég fer horfir fólk á mig og brosir eða byrjar eitthvað að tala við mig & ég hef enga hugmynd hver þau eru. Rosalega lýsandi fyrir þetta er þegar ég fór út að labba um dagin kom póstmaðurin uppað mér (maður sem ég vissi ekki einu sinni að væri póstmaðurin) og tilkynnti mér það að hann væri með pakka handa mér og gatan mín væri næst svo ég þyrfti að fara að drífa mig heim til að geta skrifað undir, já takk fyrir hann vissi hvar ég átti heima og hvað ég héti.
Í skólanum er ég síðan búin að velja mér fög, ég átti að velja 4 fög af þessum 12 sem þau eru í til að fylgjast með. Þar sem fögin hérna eru hundleiðinleg valdi ég þau sem voru minnst leiðinlegust af þeim og það endaði með Ensku, Art, Geograpy og Íþróttum.
Enskan var auðveld að velja því það er eina sem ég skil eitthvað í tímum, já og plús það að konan sem er nokkurskonar aðstoðarmanneskja mín fyrir afs er að kenna áfangan svo það væri frekar leiðinlegt af mér að velja það ekki. & í staðin fyrir það að vera svona kurteis og velja fagið hennar þá þarf ég að sitja núna næstu mánuðina að hlusta á ljóð eftir Blake.
Art valdi ég svo því ég gjörsamlega DÝRKA kennaran! Hann er frekar gamall, og heyrnalaus! Svo já, hann heyrir ekkert og þið getið rétt imyndað ykkur kliðrið og lætin sem eru í tímunum hjá honum. Hann les líka varir eins og konan í FB-EYE. Svo öllum tímum eyðir hann í að standa einn uppá töflu, clueless og tala við sjálfan sig.
Geography er huuundleiðinleg og kallin er að gera útaf við mig í tímum. Valdi hann af eitthverri ástæðu sem ég mun aldrei skilja.
Íþróttir leit síðan út fyrir að vera sæmilegt þar sem ég þyrfti hvort sem er að fara í það myndi ég ekki velja það. en eftir þess tíma get ég fullyrt það að ég er ekki á næstunni að stefna á að vera pro í Volleyball! Kennarin deildi með öllum bekknum um dagin að ástæðan fyrir því hversu ömurleg ég væri í þessari íþrótt væri útaf ég næði ekki að reikna út hvar boltin myndi lenda þegar hann er að koma fljúgandi til mín og þess vegna væri ég svona oft búin að klúðra köstum með því að grípa boltan með andlitinu.
Já! & afmælið mitt! það var haldið þarsíðasta sunnudag og var alveg yyyndislegt! alveg 20 og eitthvað manns sem komu og allir voðalega stilltir :) héldum það bara á neðstu hæð húsins, með köku, borðum og allt rosa kósý! set myndirnar frá því inná facebook! :)
http://www.facebook.com/profile.php?id=1229082134#/album.php?aid=153099&id=582719154
Bekkurinn! eða svona næstum eitthverjir úr hinum bekknum og eitthver sem vantar úr mínum bekk
Eitthvað sem allir hérna kunna víst...
Ég og krakkarnir frá scanzano :)
Ég & flotta afmæliskakan mín með 17 kertum á! <3
fyrstu dagarnir <3
jæja! núna er ég búin að vera hérna í 2 vikur nákvæmlega (hjá fjölskyldunni) og tímin er búin að líða rosalega hratt! finnst eins og ég sé bara búin að vera hérna í 3 daga en samt er svo ótrúlega margt búið að gerast og mér líður líka eins og ég sé búin að þekkja alla hérna í að minnsta kosti ár, rosalega blendið eitthvað. ég hugsa rosalega mikið um hvað ég ætli að gera þegar ég kem heim & er strax farið að hlakka til, en á sama tíma kvíða mjöög mikið fyrir að kveðja alla hérna.
Síðustu dagar eru búnir að vera allir voða svipaðir, vakna eldsnemma, því eins og Dofri sagði mér þá eyða konurnar hérna ótrúlegum tíma í að finna sig til á morgnana. síðan fara í skólan og gera þar það sama og alltaf... EKKI NEITT! ég held ég eigi eftir að verða klikkuð ef þetta heldur svona áfram, skil ekkert sem kennararnir segja svo ég er búin að dunda mér í sudoku ( btw metið mitt er núna 3 mín með eitt púsl) og svo er ég búin með heila stílabók og penna á einni viku takk fyrir!
Eftir skóla förum við síðan alltaf heim og borðum pasta með rauðri sósu og parmesan osti, (btw, pasta er fullt af næringu! lesist Ómar Þröstur! http://www.recipetips.com/kitchen-tips/t--167/pasta-nutritional-facts.asp ) það hefur ekki klikkað nema einu sinni að það var ekki pasta í matinn , og þá var ég ekki sátt! Held ég muni fá fráhvarfseinkenni þegar ég kem heim. svo þarf Federica alltaf að læra svo mikið svo ég finn mér alltaf eitthvað til að dunda mér við :)
Annars var eitthvað Festival í gær sem ég fór á með nokkrum vinum, þannig er mál með vexti að það eru 3 kirkjur hérna í mínum bæ, og í hverri kirkju er einn saint, hann á svo afmæli einu sinni á ári og allur bærin heldur uppá það, auðvitað! Þetta var voðalega kósý stemning, allir niðrí bæ og svertingjar með svona sölubása þar sem þeir voru að selja eftirlíkingar, teppi og styttur.. sá voðalega mikið eftir að vera ekki með veski þá, hefði verið gaman að kaupa smá minjagrip, en það eru víst svo margar svona hátíðir á ári, svo ég þarf ekkert að panikka.
Eins og þið sjáið kannski þá var ég með mat UPPÍ mér í bæði skiptin. gaman að þessu. (btw, þarna voru þau akkurat að kynna mér fyrir eitthverju sem þau héldu að ég væri að smakka í fyrsta skiptið, kölluðu það panini með pulsu, ætlaði ekki að þora að fá mér það, en viti menn, þetta var PULSA!)
Svo er ég byrjuð í Ítölsku einkatímum, það gengur svona sæmilega og ég er farin að getað vitað nokkurnvegin útá hvað samræðurnar ganga, svaka sátt með það :) Ítölskukennarin minn er þó ekki alveg sú skemmtilegasta, hún er hingað til á þessum 2 tímum búin að ná að sannfæra mig um að ég sé í rauninni 3 ára. Kenndi mér að SKRIFA stafrófið um daginn, og eyddi hálftíma í að kenna mér að skrifa bæði A & a, var síðan voða ánægð með mig þegar ég sagðist alveg vita fyrir að þetta væri sami stafurinn.
neinei hún er samt ágæt en vanmetur mig pinku, & ég verð alltaf jafn pirruð á því og þarf virkilega að sitja á mér í tímunum.
Ein síðan við fórum út að borða i Nova siri
Annars er allt voða skrýtið, t.d þá reykja ALLIR hérna, krakkar fæddir árið 1994 eru hérna útá götu reykjandi og engin er inni í pásunni í skólanum því þau verða auðvitað að fara út að reykja, já og svo drekka allir kaffi. þarf alltaf að rökræða jafn mikið við fólk þegar ég segi nei við kaffi og sigarettum, þau eru aldrei sátt með mig. Það er líka sama hversu gamall þú ert hérna, þú getur keypt þér sigó og áfengi. ótrúlegt hreint, samt er eins og loftið sé eitthvað öðruvísi hérna því reykurin fer ekkert næstum því jafn mikið í mig og heima á íslandi, hann verður ekki jafn yfirgnæfandi. svo líka anga ekki allir af sigarettulykt þótt þau reykja og loftið verður ekki óbærilegt. seeem er bara gott, svo ég kvarta ekki! :D
Svo var fullt af fleiri hlutum sem ég ætlaði að segja, en ég er auðvitað búin að gleyma þeim öllum þannig ciao for now <3
ein mynd af down town hérna í lokin <3 :D
Fyrsta bloggiđ :)
það eru komnir 9 dagar frá því ég kom hingað og tímin er búin að líða ótrúlega fljótt, við lögðum af stað frá Íslandi klukkan 7 um morgunin á fimmtudagin og komum til Rome klukkan 10 um kvöldið. Fórum á eitthvað hótel með sjálfboðaliðunum og fengum rosa kósý herbergi með flatskjá og öllu (líka rosa flottum kaktus á svölunum). Vorum í Orientation camp næstu 2 dagana sem var mjög gaman, fyrir utan að hlusta á endalausar ræður um hversu erfitt þetta yrði og hvað það væri eðlilegt að gráta mjög mikið fyrstu vikurnar þá var geðveikt að kynnast öllum þarna og svona (400 manns að koma til Ítalíu)
fórum svo á Laugardagin að hitta fjölskyldurnar okkar, ég & Unnur fórum saman í lest þar sem við erum að fara rétt hjá hver annarri, en Guðrún fór eitthvert annað þar sem hún er að fara eitthvert útí rassgat :) ég var komin á lestarstöðina þar sem fjölskyldan kom öll að sækja mig klukkan 10 um kvöldið, fórum þá strax á eitthverja útihátið þar sem ég var kynnt fyrir um 20 manns!
Fjölskyldan hérna er frábær, í henni eru mamma, pabbi og 2 dætur. bæði mamman og pabbin eru læknar og tannlæknar en vinna ekki á sama stað, pabbin á tannlæknastofu sem hann vinnur á, en mamman er yfirmaður á spítala. Systurnar eru síðan þær MaríaElena (22) sem býr reyndar í Rome þar sem hún er í háskóla og Federica (17) sem býr í herberginu hliðiná mér og er yyyndisleg! hjálpar mér með allt & hugsar voðalega vel um mig. Svo eiga þau líka ömmu sem er hér á hverjum degi að þrífa og elda ( eins og ömmurnar gera hérna) hún er pinkulítil, talar með krúttlegustu rödd í heimi, er ekta ítölsk amma ( eins og amma hans Joey i friends).
Við búum í húsi í bæ sem heitir Policoro sem er syðst á Ítalíu, húsið er risastórt, á 4 hæðum, með 5 klósett, 5 stofur og ég veit ekki hvað og hvað! rétt hjá húsinu minu er skóli sem er með um 1000 nemendur, en við Fede erum ekki í honum, við tökum rútu í næsta bæ (Nova Siri, rúmar 10 mín) í annan skóla þar sem eru 200 manns, en hann á að vera betri, & þá er hann auðvitað erfiðari. Fede var hækkuð um bekk eitthverntíman svo hún er ári á undan, og þar sem ég er með henni í bekk þá er ég á útskriftarári hérna.
Skólin er frekar furðulegur en fólkið er mjög vingjarnlegt og engin hérna talar ensku! þau reyna samt allt sem þau geta til að tala við mig & oftast verður það heldur skrautlegt. (hingað til talar Fede bestu ensku sem ég hef heyrt, þar með talin enskukennarinn!) Skólin hér er Mánudaga til laugardaga frá 8 - hálf 2, það er samt allt í lagi, ég hef hingað til ekki vitað hvaða dagur er svo ég held ég sé ekki að fara að spá eitthvað mikið í því, þótt það hefði verið helvíti þæginlegt að fá að sofa út í morgun.
Ég bjóst við því að þar sem ég var að fara til ítalíu yrði ekki mikið menningarsjokk, en þau eru með fullt af litlum hlutum sem eru gjörsamlega fáranlegir. T.d. á flestum veitingarstöðum og skólum eru ekki klósettsetur! það er heldur ekki klósettpappír heldur er ætlast til að þú komir með þitt eigið tissjú! Ítalir borða á einum degi jafn mikið og ég vanalega á viku heima en samt er ENGIN matur í skólunum, en þegar þau koma heim borða þau eins og þau fái borgað fyrir það.
Síðustu dagar eru síðan búnir að vera geðveikir ! búin að vera með scedual alla daga, allan dagin,
13. fyrsti heili dagurinn minn hérna, við fórum við í Mollið með 5 vinkonum Fede og um kvöldið á Pub (& nei mamma og pabbi, ekki hafa áhyggjur, á pubbum hérna hittast bara vinir og tala og drekka djús og gos)
14. ég vaknaði við það að eitthverjir vinnumenn voru að mála en þurftu auðvitað að vera með hræðileg læti við að gera það, við Fede og mamma hennar fórum þá niður á löggustöð til að fylla út leyfi fyrir mig til að vera hérna og á meðan var þrífingarkona heima að þrífa herbergið mitt frá toppi til táar, fórum að kaupa eitthverja hluti fyrir mig sem ég þarf & síðan fórum við út með öðrum vinum Fede að borða í kastala hérna rétt hjá, hann var geðveikur, en auðvitað klikkaði ég á því að vera með myndvél, tek bara myndir af honum seinna, hann er í svona 5 mín göngufæri frá húsinu.
15. það var síðasti dagur sumarfrísins svo við ákváðum bara aðeins að slaka á, ég sýndi Fede Íslenska tónlist og myndir & hún gerði það sama fyrir mig með Ítalíu. um kvöldið fórum við svo út að borða í Nova Siri með enskukennaranum og 4 öðrum krökkum ( hún er líka að vinna hjá afs svo hún var eiginlega að kynna sig fyrir mér)
16. fyrsti dagurin í skólanum! ég skildi ekki skít! engin talaði ensku svo í hvert sinn sem kennarin byrjaði að tala breyttist það bara í röfl og ég þurfti að rembast við það að halda mér vakandi, þar að segja ef ég sofnaði ekki nokkrum sinnum...
17. við fórum í skólan, fórum svo niðrí bæ aðeins að rölta um, turns out, Ítalir eru með svoldið hérna sem toppar allt nammi á Íslandi, Crapes eða eitthvað þannig, basicly bara pönnukaka sem er búið að drekkja í nutella súkkulaði, kem heim feit og fín :D Við fórum líka í parkið hérna rétt hjá, en þurfum að snúa við því það voru 5 eða fleiri strákar þarna í hóp, & þá yrðum við eltar og eitthvað vesen. Þeir eru hræðilegir hérna, kalla á eftir þér á götunum og elta þig útum allt, sama þótt að þú sért að labba og þeir séu á bíl!
Svo í dag er ég að fara í afmæli til stelpu sem er með mér í bekk, hún er að verða 18 & það er svaka mál hér svo hún er án djóks búin að bjóða um 400 manns! verður skrautlegt að sjá hvernig það endar...
Annars er allt æðislegt að frétta, mér líður rosalega vel hérna en er samt smá byrjuð að sakna Íslands, sérstaklega þegar fólk biður mig um að segja sér frá öllu á Íslandi, þá fer ég alltaf að tala um hlutina sem ég sakna mest :( en ég nenni engan vegin að hafa þetta lengra í bili þar sem þetta er í 3 skiptið sem ég er að skrifa þetta, haha. En ætla að reyna að skrifa alltaf einu sinni í viku og segja svona í stuttu máli hvað ég er að dunda mér við...
Btw. fyrir alla sem vilja vera rosalega elskuleg og hringja í mig eða senda mér bréf þá:
Heimilisfangid er:
Via Latina, 54
75025 policoro (MT)
Italy
Numerin eru :
+39 0835972815 (Heimasimin)
+39 3349676875 ( Ítalska nr mitt, hægt að hringja með Atlas frelsi í það, þá er það ódýrara)
svo er ég líka með Íslenska gemsan minn með mér svo það er hægt að ná í mig í gegnum hann, en þá þarf ég að borga heilan helling fyrir samtalið svo ég mun ábyggilega drepa samræðurnar mjöööög fljótlega :)
Host-fjölskyldan, takið eftir hvað ég er stór! ég er með hæðstu stelpunum hérna & lenti í því um dagin að ég gat ekki fundið skó í minni stærð, bara minni! ( þið sem þekkið mig vitið að það er ótrúlegt!)
en ég er farin að finna mig til fyrir afmælið í kvöld, untill next time :*
